(ต่อจากตอนที่แล้ว)และจากการเข้าร่วมชุมนุมฉันได้สัมผัสถึงอุดมการณ์อันแรงกล้า
ทีมีจิตวิญญาณแห่งความรักชาติเป็นตัวผลักดันให้กระทำเพื่อบรรลุอุดมการณ์นั้น
ฉันได้รับรู้ว่าการแบ่งปันกันแบบคนไทยนั้นยังมีอยู่ สังคมที่มีแต่การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ที่หายไปในปัจจุบัน แท้จริงแล้วยังมีอยู่ที่เวทีแห่งการต่อสู้แห่งนี้
ฉันละอายใจทุกครั้งที่มีการถามหาพลังของนักศึกษา
โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์อันเป็นที่รักยิ่งของฉัน
ฉันอยากจะตะโกนออกไปว่า มีนักศึกษาอย่างฉันมาเหมือนกัน แต่ลำพังเสียงเล็กๆเสียงเดียวคงไม่ดังพอจะให้พวกเขาได้ยิน
ฉันจำความรู้สึกตอนแรกที่ได้รับรู้ว่าฉันเป็นนักศึกษาธรรมศาสตร์ได้
ฉันภูมิใจมากที่ได้เข้าศึกษาในสถาบันอันมีเกียรติประวัติอันยาวนานและเป็นตลาดวิชา
ฉันภูมิูิใจมากที่ได้เป็นลูกแม่โดม และพ่อปรีดี จนถึงบัดนี้ก็ยังภูมิใจอยู่
ฉันชอบประโยคที่ว่า "ฉันรักธรรมศาสตร์เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันรักประชาชน" มาก
และคิดว่าฉันเองจะรักประชาชนให้ได้อย่างนั้น
แต่ตอนนี้ท่ามกลางความภูมิใจฉันเกิดความสงสัยขึ้นว่า
ความหมายของคำว่านักศึกษาแท้จริงแล้วเป็นอย่างไร
ฉันเริ่มรู้สึกเห็นด้วยกับกวีบทนี้มากขึ้นทุกวัน โดยไม่รู้จะหาคำตอบอย่างไร
“ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง ฉันจึงมาหาความหมาย ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย สุดท้าย ให้กระดาษ ฉันแผ่นเดียว…”
แต่จากการไปร่วมชุมนุมได้ตอบคำถามของฉันว่า นักศึกษามีบทบาททางการเมืองได้อย่างไร การได้รักประชาชน สามารถเติมเต็มชีวิตนักศึกษาที่หายไปได้อย่างไร
ความดีความชั่วไม่มีคำว่าเป็นกลางอีกต่อไปในความคิดของฉัน ฉันพร้อมที่จะเลือกข้างและฉันก็เชื่อว่าข้างที่ฉันเลือกเป็นฝ่ายที่ถูกต้อง อย่างน้อยเขาก็หวังดีกับประเทศชาติ ซึ่งในปัจจุบันหาคนกล้าแบบนี้ไดยากเหลือเกิน
ฉันไม่ได้ชื่อชมหลงใหลไปกับแกนนำหรอกนะ แต่อย่างหนึ่งที่ต้องให้เครดิตพวกเขาก็คือเขาเป็นผู้ริเริ่มในการปลุกพวกเรา
ให้ื่ตื่ืื่นจากความเพิกเฉยต่อปัญหาของชาติบ้านเมือง
แต่หากวันใดที่พวกเขากระทำผิดไปจากอุดมการณ์นี้ฉันก็จะไม่สนับสนุนเขาเช่นกัน
สุดท้ายฉันคงจะไม่สามารถเชิญชวนใครให้ไปร่วมชุมนุมกันฉันได้ แต่ฉันเพียงอยากจะขอให้บางกลุ่มที่ต่อต้านและรำคาญพันธมิตรฯ โปรดเข้าใจในเหตผลของการออกมาต่อสู้ของพวกเขา พวกเขามีเจตนาอันบริสุทธฺ์และดีงามอันจะเป็นจุดเริ่มต้นของสังคมที่หายไป
พวกเขามิได้กระทำสิ่งเหล่านี้เพื่อตัวเองหากแต่กระทำ
ในฐานะที่เป็นตัวแทนของคนไทยทุกคนในการปกป้องดูและประเทศชาติ
ขอเพียงเข้าใจเพียงเท่านี้ก็นับว่าเพียงพอแล้ว!!!
ทามงานเหนื่อยไหมคะ
คิถึงน๊า